Zo ben ik #4: fotodagboek

Om deze week een kijkje in mijn leven te geven, hield ik een fotodagboek bij. Om eerlijk te zijn was dit wel even wennen, ik vergat echt de helft van de tijd een foto te nemen. Vooral in het begin van de week heb ik van veel dingen geen foto’s…

Maandag

Mijn maandagmorgen begon rustig met uitslapen (iets wat ik normaal gesproken niet gemakkelijk doe) en gewoon een voormiddagje studeren. Daarna ging ik met mijn koffie in de hand naar de les.

 

’s Avonds moest ik nog last minute aan een kerstcadeautje werken dat ik de dag nadien zou afgeven. Je ziet dan ook dat mijn bureau echt een rommeltje is. Maar omdat ik echt heel erg moe was, ben ik uiteindelijk vroeg gaan slapen en had ik mijn wekker voor dinsdag gewoon lekker vroeg gezet.

Dinsdag

Dinsdag is altijd mijn favoriete weekdag, omdat ik dan eigenlijk een hele rustige dag heb. Overdag heb ik enkel sportvakken en that’s it. Niet écht schoolgevoel dus. Die ochtend stond mijn wekker wel al om 6u om het cadeautje nog af te werken. Ik ging nog even snel naar de winkel in Leuven en werkte het laatste stukje op café af. Ja, zo doe ik dat, haha.

Zo ben ik #4 - 3.jpg

Snel snel haastte ik me daarna naar sportkot, want we hadden test van zwemmen. Omdat ik ook gekwetst geweest was, moest ik bovendien nog een andere test inhalen. 2 vliegen in 1 klap dus. Of mijn punten goed waren? Nuja, laat ons daar misschien gewoon even over zwijgen. Haha.

Na zwemmen ben ik altijd 2 uurtjes vrij, en die breng ik dan altijd door in de Spuye, het studentencafé van sportkot. De ene keer studerend, de andere keer babbelend met vrienden. Deze week was het dus vooral dat tweede… Bij een lekker drankje, en nacho’s (we sporten toch voor iets zeker…) vullen wij 2 uurtjes makkelijk op.

Het is me geen enkele keer gelukt om de nacho’s zonder handen op foto te krijgen. Volgens mij zegt dat al genoeg 🙂

Na deze 2 uurtjes chillen hadden we gymnastiek, test flik. Aangezien ik dat nog niet mag meedoen met mijn rug, was het voor mij nog een uurtje kijken naar hoe iedereen zijn test aflegde. Alleen bij de laatste test ging het mis, we hoorden plots een knak en zagen Laure door haar ellenboog zakken. Niet veel later stond de ambulance er en werd Laure weggebracht. Dat was toch wel even schrikken. Voor ons allemaal, maar voor Laure nog het meeste denk ik.

Nadien had ik nog afgesproken met een goede vriendin om samen de kerstmarkt te bezoeken. Het was dus na het incident snel vertrekken en ik vond het wel erg om Laure zo “achter” te laten… Ik zou immers niemand meer terugzien vooraleer het volgende semester start. Maar gelukkig blijkt alles ondertussen wel ok te zijn met Laure 🙂

Op de kerstmarkt was het echt supergezellig. Sofie en ik hebben ons iets lekkers te eten gekocht en hebben elk kraampje afgelopen.

En ja, die wafel met een overdosis chocolade is van mij, haha. Het stadhuis was mooi verlicht, net zoals de straten. Samen hebben we nog een kaarsje voor het goede doel gebrand en omdat het die dag zoooooo koud was en onze voeten bevroren waren, zijn we in de werf gaan opwarmen.

Ik wilde graag een warme koffie, en zag toen dat de “werfkoffie” (0,5l) maar 0,50 euro duurder was dan een gewoon kopje koffie. Dus moest ik uiteraard die grote thermos proberen. Sofie en ik wilden graag weten hoeveel kopjes er nu in die thermos zaten, en dus moest ik alles wel leegdrinken. Gevolg? Ik was om middernacht nog steeds klaarwakker. Haha. Toen ik net op de trein naar huis zat, stuurde mijn nicht nog een smsje om te vragen of ze nog even langs mocht komen. En dat deed ze ook. Lekker gezellig, alleen jammer dat ze niet lang kon blijven. We zien elkaar de laatste tijd zelden, en ik merk dat we elkaar nog véééééél te vertellen hebben.

Woensdag

Woensdagvoormiddag had ik oorspronkelijk ingepland om te studeren, maar uiteindelijk ben ik met mama nog de laatste kerstinkopen gaan doen. Dat vind ik altijd wel leuk!
Nadien ben ik gelukkig nog wel een paar uurtjes in de boeken kunnen duiken.
Tegen 15u ging ik naar de les, waarvoor ik uiteindelijk langer onderweg ben geweest, dan werkelijk in de les heb gezeten. Op de trein terug, las ik in dit tijdschriftje (NTVD; Nationaal Tijdschrift Voeding & Diëtiek), waar ik wat inspiratie opdeed voor een volgend blogje. De zon was trouwens op dat moment heel mooi en dus kon ik ook gewoon af en toe wat naar buiten staren. Heerlijk.

Ik ging meteen door naar de training, maar kwam weer eens veel te vroeg aan. Gelukkig ben ik daarop altijd voorzien en had ik een studieboek bij. In de cafetaria van de sporthal, heb ik dan maar even een poging gedaan op te studeren. Nadien 2u30 training gegeven, iets wat altijd mijn zinnen wel verzet.

Na de training werkte ik nog even voor school en voor mijn blog en ging daarna voldaan slapen.

Donderdag

Donderdag was een beetje een saaie dag. Ik werkte in de voormiddag aan schoolwerk en in de namiddag ging ik naar mijn lessen. Alleen voelde ik me enorm misselijk na de eerste les (ik heb al een tijdje keel-en oorpijn) en ben ik dus naar huis gegaan. Uiteindelijk ben ik zelfs om 18u al in bed gekropen, omdat ik me echt niet lekker voelde.

Vrijdag

Ook vrijdagochtend voelde ik me nog niet super. Gelukkig verbeterde het wel en tegen de middag was ik wel ok. In de namiddag ging ik dan ook gewoon terug naar de les. De laatste lesdag van dit semester. Spannend, want dat betekent nu studeren voor de examens. En dus ook veel stress. Het lichtpuntje van mijn vrijdag was ongetwijfeld Sofie (het meisje waar ik mee naar de kerstmarkt ging, weet je nog?). Zij kwam voor mijn les langs op gasthuisberg met een cadeautje. ZO lief! Ze had een zakje witte truffels op de kerstmarkt gekocht en een heel leuk kadertje, wat nu bij mij op de bureau staat. Dus als je dit leest Sofie, bedankt! Je bent een topper 🙂

s’ Avonds zat ik met de kriebels in mijn benen en ben ik een rondje gaan lopen. Eigenlijk mag ik dit nog niet met mijn blessure, maar shhhtt, ik had er gewoon echt even nood aan. Om mijn rug toch nog wat te sparen heb ik niet heel de tijd gelopen, maar 30 min gelopen – 30 min gewandeld – 30 min gelopen. Heerlijk.

 

Zo, dat was mijn weekje in foto’s. Ondertussen zit ik alweer ijverig studerend achter mijn boeken, terwijl ik af en toe beneden ga meegenieten van de kerstsfeer. Naar jaarlijkse traditie legde ik ook al mijn studieboeken eens bij elkaar, en man, die toren lijkt elke keer wel hoger te worden. Dit jaar kon het zelfs niet op 1 stapel, maar moest ik er noodgedwongen 2 van maken. En dat terwijl er eigenlijk nog papieren ontbreken…

Dus je mag altijd duimen voor mijn examens. Ik ga het namelijk nodig hebben 🙂 Haha.

Liefs,
Melissa

 

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: